Wednesday, 27 November 2013

मदत




गरजवंताच्या असहाय्यतेचा फायदा उठविणे 
म्हणजे 
मदत नव्हे… 

दुर्गवीर चा धिरु  

Saturday, 23 November 2013

खरा मित्र





यश तुमच्याकडे पाठ फिरवून असताना,
जो तुमच्या पाठीशी असतो…. 
तो "खरा मित्र" 

दुर्गवीर चा धिरु

Tuesday, 19 November 2013

ऐक माझी आर्त हाक….



ऐक माझी आर्त हाक…. ए अगं उठ ना ! 
झाकलेले डोळे अन मिटलेले ओठ,  
पहावत नाहीयत मला,
तुझ्या या चेह-यावरचे निर्जीव भाव 
सोसवत नाहीयत मला… 

ऐक माझी आर्त हाक…. ए अगं उठ ना ! 
तुझ भांडण हि मान्य, 
तुझ रागावण हि मान्य, 
पण तुझ हे निपचीत पडणं,
पहावत नाहीय मला

ऐक माझी आर्त हाक…. ए अगं उठ ना ! 
ऐक माझी आर्त हाक…. ए अगं उठ ना !!  

दुर्गवीर चा धिरु 
माझे अंतरंग 
http://dhiruloke.blogspot.in/

Monday, 18 November 2013

भगवा....




डोईवर भगवा फेटा
अन कपाळी केशरी कोर 
पाईक मी या भगव्याचा 
ना होई कधी कमजोर

दुर्गवीर चा धिरु 
माझे अंतरंग 

माझी माणुसकी....दुनियादारी





माझी माणुसकी जर 
दुनियादारी असेल तर …
तर हो मी करतो दुनियादारी
आणि 
आयुष्यभर करत राहणार…………. 
दुर्गवीर चा धिरु 
माझे अंतरंग 
http://dhiruloke.blogspot.in/

Saturday, 16 November 2013

तो………….


तो…………. 
तो फक्त उभा राहिला कि सगळे कागदी शेर कानाकोप-यात पळावे…… 
त्याने Bat उचलावी ती शतक झळकविण्यासाठी अशी भाबडी आशा प्रत्येकाने बाळगावी  …. 
त्याने टायमिंग आणि कलाई च्या सहाय्याने असे फटके मारावेत कि गोलंदाजानेहि दाद द्यावी…. 
विकेट मिळत नाही म्हणून त्याला डिचवायच्या नादात गोलंदाजाने स्वताच हसं करून घ्यावं…. 
तो नव्वदीत बाद झाला म्हणून लहान थोरांनीही आकांत-तांडव कराव……
तो मैदनात येताना आणि मैदानातून जाताना एकच आवाज यावा…  
सचिन……… सचिन ………… सचिन ………. 
पण यापुढे कधीच नाही…………………… 

Wednesday, 6 November 2013

मोहीम तोरणा ते राजगड भाग - १


मोहीम तोरणा ते राजगड भाग - १ 
माझ्या आयुष्यातील सर्वात जास्त दिवस चालेलेली दुर्गदर्शन मोहीम दि. 2 नोव्हेंबर 2013 ते 4 नोव्हेंबर 2013 
ठरल्याप्रमाणे १ नोव्हेंबर रोजी रात्री आम्ही एस टी महामंडळ ने निघणार होतो. कोणी म्हणायचं १००० ची गाडी आहे कोणी म्हणायचं १०:३० ची गाडी पण होती ११:१५ ची ते चालायचं. मी नितीन, प्रशांत, योगेश, राज,  सुरज, प्रीतेश आम्ही "नेहमीप्रमाणे" वेळेपूर्वीच परेल डेपोत हजर झालो. गडावर मशाल पेटवायची त्यासाठी लागणार ऑईल कुणीच आणल नव्हत त्यामुळे डेपोत कुणी ऑईल देत का त्याची विचारपूस मी व प्रशांत बंधुनि सुरु केली. आपला निभाव काही लागत नाही आणि आपल्याला ऑईल काही मिळत नाही अस वाटल्यावर आम्ही परतत होतो तेवढ्यात एका एस टी महामंडळ च्या कर्मचा-याने आम्हाला हाक मारून बोलावले आणि ऑईल सुपूर्द केले नेहमीप्रमाणे आम्हाला या शिवकार्यात आमच्या अडचणीला कोणी न कोणी उभा राहतो याचा पुन्हा प्रत्यय आला.  ऑईल मिळाल्याच्या आनंदात आम्ही आम्ही बाकी दुर्गवीरांच्या सोबत परतलो.  इकडे पाहतो तर काय प्रशांत अधटराव व अनिकेत तमुचे यांचा पत्ता नाही.अखेर प्रशांत अधटराव पोचेल पण आमचे लेट लतीफ ("श्री हरी" फेम) अनिकेत तामुचे ११ वाजले तरी हजर नाहीत. आता अनिकेत बांधूना गाडी चुकणार हा दृढ निश्चय करून आम्ही गाडी पकडणार होतो. अखेर गाडी आली तरी अनिकेत बंधू परेल स्टेशनला, आमच रिजर्वेशन असल्याने आपल्या सीट पकडून आम्ही अनिकेत बंधू वाटेत भेटतील तिथून उचलायच्या इराद्याने बाहेर डोकावू लागलो शेवटी अनिकेत बंधुन गौरी-शंकर मिठाईवाला इथून उचलले आणि एकदाच सुटकेचा निश्वास टाकला आम्ही आणि त्या एस टी च्या ड्रायवर आणि कंडक्टरनी…
पुढे एस टी चा प्रवास सुरु झाला. मग  नेहमीप्रमाणे मी मग्न झालो आत्म चिंतनात  आणि इतर दुर्गवीर हशा आणि टाळ्यांनी सजलेल्या विचार मंथनात……. 
(वेळेअभावी संक्षिप्त लिखाण पुढचे भाग लवकरच….…)

Joy Of Happiness

#JoyOfHappiness माझ्या एका परिचयाच्या व्यक्ती ने मला विचारल “तुम्ही लातुर ला जे सोलार दिवे, भांड्यांचे किट, वाचनालय, शाळेची इमारत देणार...